NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
SERIAL ZOSTAŁ OPARTY NA WYDARZENIACH HISTORYCZNYCH
NIEKTÓRE NAZWY ORGANIZACJI I OSOBY UKAZANE W NIM SĄ FIKCYJNE
Nie! Panienko!
Puszczajcie.
Naprawdę chcesz zginąć z moich rąk?
Odtrąciłeś moją wielkoduszność.
Jesteś głupią arystokratką opływającą w luksusy.
Postrzeliłeś mnie.
A teraz
publicznie upokarzasz.
Wiecie, kim była pierwsza osoba, którą zraniłem?
To była panienka Ae-sin.
Uważnie dobrałem
najbardziej krzywdzące słowa
i zraniłem ją nimi w serce.
Myślicie, że to ją zabolało?
Proszę powiedzieć.
Cierpi pani?
Trzeba było dać mi wtedy umrzeć.
Ocaliła mnie pani,
a to dało mi nadzieję.
Nadzieję...
która sprawiła, że właśnie ściąłem pani włosy.
To wszystko pani wina.
Lekceważysz mnie?
Gdybym cofnęła się w czasie,
ocaliłabym cię raz jeszcze.
Ale...
jeśli jeszcze kiedyś cię zobaczę, sama cię zabiję.
Nie zaprzątaj sobie mną głowy.
Myśl sobie,
że jestem tą głupią arystokratką opływającą w luksusy.
Dość już tego spektaklu.
Nie potrzeba nam więcej.
Ustrzeliłem kosa,
przez co nie mógł latać.
Najwyraźniej nie możesz poskromić kosa.
Wszyscy na was patrzą.
Dokończmy na osobności.
Zaczekaj tutaj.
ODCINEK 19
Kto by przewidział, że tak ją wykorzystamy?
Los ją do ciebie przywiódł.
Oddam ją później.
Należy do tego Amerykanina.
Ty powinnaś ją mieć.
Ciągnięto mnie za włosy.
Wyrywano mi je i ucięto.
Tobie pewnie przez całe życie
ktoś je czesał i wsmarowywał w nie olejki.
Skoro ścięcie włosów masz za koniec świata,
to jak zamierzasz ocalić Joseon?
- Chwileczkę. - Dlatego...
zamiast broni, powinnaś dzierżyć chustkę.
Trzech mężczyzn pogubiło się, bo sięgnęłaś po broń.
Joseon trafi w ręce Japończyków.
Twoja postawa tego nie zmieni.
Żyjemy w różnych światach
i hołubimy różne rzeczy.
W moim świecie Joseon, moja rodzina
i włosy, którymi obdarzyli mnie rodzice, są dla mnie bardzo ważne.
Nie wiem, jak ty przeżyłaś swoje życie,
ale ja wykorzystam moje jak najlepiej.
Dlatego proszę,
nie traktuj mnie protekcjonalnie.
Ale rzecz w tym, Eugene...
Że to kiedyś należało do ciebie.
Jesteś pewien?
Dziwne, że znalazłeś ją u niej w domu.
Właśnie.
Równie dziwne co twoja reakcja.
Pułkowniku.
Pani uważa, że nic nie zginęło.
Ale i tak powiedziała,
że powinien pan sam do niej przyjść.
Nic nie zginęło?
No tak.
Możesz odejść.
Tak jest.
Więc czemu ją u niej znaleźliśmy?
Ktoś ją ukradł?
Może kupiła ją, nie wiedząc, że jest kradziona.
Kilkakrotnie przeszukiwano mój pokój. Są na to dowody.
- Ty też powinieneś uważać. - Złapałeś złodzieja?
Ja nie, ale ty najwyraźniej tak.
To ktoś od ciebie.
Nie mogę ci jej oddać, skoro ją skradziono.
Nie oczekiwałem tego.
Nie mówiłam panu, bo pani Ae-sin mi zabroniła.
Z powodu dokumentu, który panu dałam,
pani spłacała mój dług.
Dług? Wobec kogo?
Gu Dong-mae.
Nie wiem dlaczego,
ale przed chwilą ściął jej włosy w Jingogae.
Zwróciłam się do pana,
bo tylko pan jeden może mu się postawić.
Oszaleję przez to wszystko.
Spróbuję się zająć wszystkim po kolei.
Nie martw się.
Dziękuję.
TĘCZOWE CIASTO BISZKOPTOWE
To to zachodnie ciasto ryżowe, które tak lubi Min-seok.
Proszę pani.
- Czy z panią Ae-sin wszystko w porządku? - Jak to?
Gu Dong-mae ściął jej dzisiaj włosy.
Całe Hanseong już wie. Nie słyszała pani?
Co?
Ale ona nowoczesna.
Przyjdę później.
Szybko się wpasowała w nowoczesne trendy.
Dziadku!
Nasze ciała są prezentem od rodziców.
A w biały dzień
jakiś Japoński fechmistrz ściął jej włosy.
Upokarzające plotki już się rozniosły.
Najpierw zerwała zaręczyny,
potem dziadek musiał przejść przez te okropne wydarzenia,
- a ona... - No i?
Zadowolona jesteś?
Proszę?
Czym się różnisz od tych plotkarzy z ulicy?
Jesteście rodziną. Powinnaś sprawdzić, czy nic jej nie jest,
a nie przybiegać do mnie!
Dziadku, chciałam tylko powiedzieć...
Panie Haengrang?
Jeśli jeszcze raz zbliżysz się do mojej wnuczki,
pokażę ci dokładnie,
jak traktuje się rzeźników,
a jak arystokrację.
Idziemy.
Dołóż mi, jeśli chcesz.
I tak już nieźle dostałem.
Dlaczego to zrobiłeś?
Nie mówiłem ci jeszcze?
Każdy zdany jest na siebie.
Pytam o powód.
Lee Wan-ik zbierał informacje na temat panienki Ae-sin.
Przyszedłem się policzyć,
ale jesteśmy już kwita.
Chusteczka jest teraz u niej.
Ktoś będzie płakał.
Przyjaciel.
Towarzysz.
I Dong-mae.
Który z nich będzie cierpiał najbardziej?
Niedługo odrosną.
Niech panienka nie pokazuje się dziadkowi.
Będą rosły
z dnia na dzień.
Nic pani nie poradzi.
Przepraszam.
Naprawdę przepraszam.
To przecież
tylko włosy.
Nawet nasz król je ściął.
Nie skończyłaś
jak twoja matka z ojcem.
To mi wystarczy.
Żyjesz
i tylko to się liczy.
Cholera.
Jestem przekonany,
że ta zdzira sypnęła jakieś nazwisko.
Według komisarza policji
nie przyszedł żaden list z Japonii.
Czyżby?
Zapytać na poczcie?
Daruj sobie.
Czasami skutek ukazuje przyczynę.
Czemu to tak długo trwa?
Ktoś go przechwycił.
Na pewno padło...
nazwisko, które znam.
On by tego nie zrobił...
Jak miał na imię wuj twojej żony?
Miał na imię...
Sang-wan.
Sang-wan?
Sang-wan by tego nie zrobił...
Go Sang-wan?
Wszystko jasne.
Jego imię było w liście.
Skoro jesteście spowinowaceni, to pani musi być wnuczką Go Sa-honga.
To tak jesteśmy połączeni?
Czy to jej rodziców...
zabiłem?
O kim pan mówi?
Niedługo się dowiesz.
Podaj marynarkę. Napiję się kawy.
Właśnie. Ta twoja kuzynka...
Na pewno zerwała zaręczyny?
Gdzie byłeś cały dzień?
Usiądź z nami.
Nie patrz tak i siadaj.
Hui-seong, ty też.
Pijcie kawę i wyjdźcie stąd,
zanim wrócę z dolewką.
Proszę mnie nie zostawiać.
Mam wyjątkowo podły nastrój.
Ten po prawej...
to mój ojciec.
Też nie jestem w najlepszym humorze,
a ten po lewej to mój ojciec.
Słucham?
Ponoć sprawy nie potoczyły się szczęśliwie.
Twoje zaręczyny zostały zerwane.
Nie przejmuj się.
Dla mężczyzny to nie ujma.
Na pewno czeka na ciebie ktoś lepszy.
Z pewnością.
Mógłby mieć każdą kobietę.
Sęk w tym, że nie pracuje.
To go może dyskredytować.
Słyszałem, że przyszłością jest kolejnictwo.
Cóż...
Koleją zarządzają Japończycy.
Szkoda.
Mój syn to prawy człowiek, nie zbacza na manowce,
dokładnie jak pociągi.
Jeśli nie brak panom funduszy,
mogę go przedstawić kilku osobom.
Lepiej być milionerem w rodzącym się kraju
niż miliarderem w upadającym.
Fascynujące zdanie!
Postradałeś zmysły?
Wyraziłam się chyba jasno,
co może trafić do twojego posiłku.
Zatrzymał się tu ten drań Takashi Mori?
Lepiej jemu czegoś dosyp.
Im szybciej, tym lepiej.
I nie spoufalaj się zbyt z tą dziewczyną.
Wnuczką Go Sa-honga.
Nie wygląda mi na kogoś z twojego towarzystwa.
Wiem już, kim jest.
Nie zbliżaj się do niej.
To ja
zabiłem jej rodziców.
Co się stało?
Wszystko w porządku?
Miałam randkę z Hui-seongiem.
Nie sądziłem, że jego urok aż zapiera dech w piersi.
Dzisiaj tak.
- Wejdźmy do środka. - Mam prośbę.
Skomplikowaną.
Mogłaby pani pomylić mój klucz?
- Z jakim? - Z kluczem Takashiego Moriego.
Dam panu klucz uniwersalny.
I tak co chwilę ktoś przeszukuje pokoje.
Dziękuję.
MAFIA W JOSEON
Go Sa-hong.
Hwang Eun-san.
Jang Seung-gu.
Lee Jeong-mun.
Nie widziałem cię po drodze.
Chodzimy tymi samymi drogami?
Odniosłem inne wrażenie.
Poproszę klucz do pokoju 304.
Skończył pan pracę?
Przygotować kolację?
Proszę przesłać do pokoju. Jestem zmęczony.
Dużo dróg prowadzi do hotelu?
Większość wybiera główną ulicę,
ale niektórzy wolą tylne wejście.
Z drogi!
- Ruszać się! - Z drogi!
Takashi Mori?
Tak. Pułkownik z Japonii. Wywodzi się z jednej z rodzin kazoku.
Kazoku? Po co przyszedł do mojego klubu judo?
Szuka swojego miejsca w dzielnicy biznesowej w Jingogae.
Problem z bankiem Dai-Ichi
wywołał walki między Joseończykami i Japończykami.
Ale aresztują tylko Joseończyków, więc przestali przychodzić do Jingogae.
Dlatego nienawidzę żołnierzy.
Lepiej nie mówić przy nim po koreańsku.
Słyszałem, że doskonale zna język.
Skąd się wziął ten dziwak?
Jestem Gu Dong-mae. Dowodzę Stowarzyszeniem Musin w Hanseong.
Słyszałem, że pod moją nieobecność
obrócił pan Jingogae w ruinę.
To już wcześniej była ruina.
Faktycznie mówi pan płynnie po koreańsku.
Zdaje ci się, bo twój japoński jest okropny.
Kupcy w dzielnicy japońskiej
nie przyjmują japońskiej waluty. Czy to ma dla ciebie sens?
Japończycy zwykle płacą banknotami z banku Dai-Ichi.
Po co je przyjmować, jeśli nie mogą ich spieniężyć?
Jesteś synem podrzędnego rzeźnika.
Zdradziłeś swój kraj,
zjednałeś sobie Stowarzyszenie Musin i zostałeś japońskim pieskiem.
Jak śmiesz mnie pouczać?
Wygląda na to, że jestem sławny.
Ja też słyszałem kilka historii o panu.
Jest pan żołnierzem z dobrej rodziny.
Niczego bardziej nie nienawidzę
niż arystokracji i żołnierzy.
Lepiej będzie, jak nieproszony nie będzie mnie pan odwiedzał.
To nic nadzwyczajnego,
że ludzie giną albo wpadają w tarapaty w obcym kraju.
Jesteś tylko żałosnym, podrzędnym fechmistrzem.
Chyba nie słyszałeś o mnie wszystkiego.
Nie ma w Joseon Japończyka, który miałby większą władzę ode mnie.
Innymi słowy...
nikt w Joseon nie będzie mi mówił, co mam robić.
Chyba pan czegoś nie zrozumiał.
Jestem lojalny wobec Musin,
a nie Japonii.
A pan jest tylko zwykłym żołnierzem.
Gnoju!
Podniesienie broni będzie przyznaniem się do porażki.
Proszę zdjąć buty, zanim pan wyjdzie.
Moi ludzie codziennie myją podłogi.
Idziemy.
Chciałem tylko
dwóch rzeczy.
Żebyś długo żył.
I żeby Ae-sin
nie zginęła.
- Pospieszmy się. - Tak, mistrzu.
Proszę się gdzieś ukryć.
Jeśli to zrobię,
od razu zorientują się, że Eun-san uciekł.
A co ważniejsze...
czekam na kogoś.
To bardzo przystojny mężczyzna.
Ciekawe, czy znalazł sobie inną kobietę.
Dawno go nie widziałam.
Dziękuję.
Wolniej, bo się pochorujesz.
Bardzo udany egzemplarz.
Jest nijakie. Nie smakuje mi.
Po prostu odejdź.
Coś się stało, panie?
Coś ty za jeden? Czemu mnie śledzisz?
Ty podstępny szczurze. To nie pierwszy raz, co?
Śledzisz mnie całą drogę. Bądź mężczyzną i odpowiadaj.
Nie masz odwagi odpowiedzieć na pytania?
Ma pan rację.
Siedem lat temu
zabił pan pięcioro arystokratów
i pięćdziesięciu niewinnych wieśniaków.
W imieniu 20 milionów rodaków
chcę pomścić ich śmierć.
Ten gnojek Mori miał rację.
Mówił, że potomkowie Armii Sprawiedliwych z 1592 roku
wstąpili do organizacji w 1895.
A dziecko jednego z nich
właśnie teraz się we mnie wpatruje.
Aż jestem cały podekscytowany.
Coś mi się wydaje, że mi się przydasz.
No? To jaki macie plan?
Wiecie już kiedy?
Sam nic nie wymyśliłeś.
Ilu was jest?
Mów.
Przyszło dla pana od krawca.
Dziękuję.
Nie wejdzie pani na chwilę?
Wszak byliśmy na randce.
Widzę, że pańska rodzina chce znaleźć panu małżonkę.
Chcą, żebym wziął ślub.
Jestem ich jedynym synem,
więc to zrozumiałe.
Spodobałam się pańskiemu ojcu?
A jeśli tak, poślubi mnie pani?
Wyjść za kogoś, kto odbiera garnitur dla innej kobiety?
Innej kobiety?
Od kiedy kobiety noszą garnitury?
To prezent dla przyjaciela.
Będzie na nim dobrze leżał.
Wie pani o czymś?
To ja zabiłem jej rodziców.
Czułabym się lepiej, wiedząc mniej.
Musi się pani przyzwyczaić do jej wagi.
Aż przestanie ją czuć.
Wciąż będzie trudno trafić w cel.
Ale proszę spróbować.
Pif-paf.
Jak się pan miewa?
Pani włosy
są krótsze.
Tak, to prawda.
Dodają mi urody?
Dodają siły i odwagi.
Spodziewałam się innej odpowiedzi.
Słowa na literę „T”.
Tęskniłem za panią.
Chyba nie o to słowo chodziło.
Nie.
Nie trafił pan.
Panienko Ae-sin!
Do zobaczenia.
Jakieś problemy?
Panie.
Nie zjadłem kolacji, czekając na ciebie. Czemu mi to robisz?
Ja tylko chciałem...
Skąd pan wiedział?
Masz czas po treningu i przed końcem godziny policyjnej.
A w deszczowy dzień możesz uniknąć ludzi.
Jak dzisiaj.
Nocne ćwiczenia poprawiły twoją celność.
Skopiowałeś nawet klucz do magazynu z bronią.
Założę się, że sfałszowałeś dokumenty,
bo zależało ci na dostępie do broni. Mam rację?
Zdziwiony, że cię rozgryzłem?
To było oczywiste.
Słaby plan to jedno,
ale nie widziałeś nawet, że stoję za tobą.
I ty zamierzasz kogoś zabić?
Tak. Nie powstrzyma mnie pan.
Czekają na mnie.
Dobrze. Weź strzelby i chodźmy.
Muszę to zrobić.
Niech się pan nie wtrąca.
Nie zamierzam. Po prostu idę w tę samą stronę.
Nie przejmuj się mną.
Tam stoi.
Może już pan iść.
Co pan robi?
Lewe ramię mocno mu opada.
Widzisz?
Ma zwichnięty lub złamany bark.
Wydaje mi się,
że was nakryli.
Nie, to niemożliwe.
Muszę iść. To mój przyjaciel.
Nie podchodźcie! Nie zbliżajcie się do mnie!
Lee Wan-ik nas obserwuje!
Nie podawajcie mu żadnych nazwisk.
Jeśli się zbliżycie, zginiecie. Mną się nie przejmujcie. Uciekajcie!
Nie!
Weź się w garść.
Twój przyjaciel właśnie oddał za ciebie życie.
Chcesz zginąć?
Najpierw musisz się stąd bezpiecznie wydostać.
Ostrzeż resztę przyjaciół.
Dostałeś się do akademii, więc jesteś żołnierzem.
Myśl jak żołnierz.
Za mną.
Hej!
Słyszeliśmy strzał. Co się stało?
I...
co tu robi instruktor?
Przepraszam.
Za co?
Usłyszeliśmy strzał i przyszliśmy tutaj, zamiast w umówione miejsce.
Co się stało?
I tak w ogóle,
gdzie jest Do-hun?
Czy ten strzał, to...
Jeśli działania opiera się wyłącznie na pasji,
można stracić to, na czym nam zależy.
Najpierw umiejętności, a potem zemsta.
Wtedy was nie zatrzymam.
Czas podjąć decyzję.
Uciekniecie
czy zawalczycie o życie?
To chyba mój pechowy rok.
Dałem się zwieść fortelowi tego dzieciaka.
Uwłaczające.
Pozostało mi zatem
tylko jedno wyjście.
Kto jest obecnie dyrektorem kolei koreańskich?
Spółką kieruje niejaki Park Gi-jong,
ale to tylko marionetka ministra Hayashiego.
Złożył wniosek o pozwolenie Japończykom
na budowę kolei Gyeongui.
Przyprowadź go jutro.
I weźcie mapę Hanseong.
Mapę?
Jeśli Japonia ma toczyć wojnę z Rosją,
to transportu będą wymagały tony towarów.
Kolej musi być zbudowana z głową.
Wpadłem właśnie na doskonałą trasę.
Tak? Jaką, panie?
Nie udawaj.
Wiem, że wiesz.
Zniszczę rodzinę twojej żony.
Co zrobisz? Zdecydowałeś już, po czyjej stronie staniesz?
Coś nie tak? Strach cię obleciał?
Ty zdradzasz jedynie rodzinę żony.
Ja sprzedaję swój kraj. Wiesz, jakie to uczucie?
To... To Lee Wan-ik.
To Lee Wan-ik.
Matko kochana! Panie!
Ktoś pan za jeden?
Jak śmiesz tak wtargnąć do mojego domu?
Jestem Lee Wan-ik, minister spraw zagranicznych.
Musiało być panu ciężko w więzieniu.
Po co tak uprzykrzać sobie życie w tym wieku?
Wpadłem na pomysł,
jak może pan pomóc Joseon.
Minister zmienił właśnie trasę
dla planowanej linii kolejowej.
Będzie przebiegała przez pańską posiadłość.
Od tej chwili pański dom i ziemia
są własnością rządu.
Wstydu nie masz.
Groźbą do niczego mnie nie zmusicie!
Rany, co oni robią?
Co robić?
- Ojcze! - Dziadku!
Oto przykład zmian, jakie nastały w świecie.
Czyż nie są cudowne?
Ojcze.
Na dzisiaj wystarczy.
Gdy wrócę,
lepiej, żeby dom stał pusty.
Mieszkańcy i wszystkie przedmioty...
zostaną zniszczone.
Panie Haengrang, proszę zamknąć Ae-sin w szopie.
Dalej, słyszeliście.
- Panienko. - Pani.
Ojcze.
Co z wami? Puszczajcie mnie!
Lord Go ma rację.
Nie stój tak. Idź otworzyć szopę.
Dobrze.
Ojcze.
Panie.
Przyszli rolnicy dzierżawni.
Przyszedł czas,
by zerwać łączące nas więzi.
Zaznaczyłem działki, przez które nie poprowadzą kolei.
Każdy wybierze jedną.
Ziemia od teraz należy do was.
Wziąłem pod uwagę,
kto pracuje dla mnie od 30 lat
i kto od 20.
- Panie. - Panie.
Bez względu na wielkość działki,
pamiętajcie, że nie wolno wam,
choćby grozili, że was zabiją
sprzedać ziemi Japończykom.
Przekażcie ją swoim potomkom
i dbajcie o przyszłość Joseon.
Przyrzekacie?
- Tak, panie. - Tak, panie.
- Tak uczynimy. - Tak uczynimy.
- Tak, panie. - Tak, panie.
Dlaczego nie?
Dlaczego nie odejdziesz?
Myślisz, że czemu z tobą żyłem,
skoro nie dałaś mi syna?
Dla majątku twojego dziadka!
Nie mogę odejść.
Nie chcę.
Dlaczego nie chcesz?
Zamierzasz stracić całą ziemię na rzecz dzierżawców?
Zażądaj swojej części albo ukradnij dokumenty!
Ty draniu!
Lordzie Go, co pan tu robi?
Jak się pan miewa?
Odpyskowała mi,
chciałem dać jej nauczkę.
Zamknij się.
Jak mężczyzna może używać przemocy
wobec kobiety?
- Dziadku. - Myślisz,
że nie wiem, co wyprawiałeś?
To sprawy między wami.
Dałem wam szansę je rozwiązać.
Dotąd stałem z boku, ale skończyło się.
Przyszedłem prosić cię,
byś się nią dobrze opiekował.
Ale widziałem na własne oczy, jaki jesteś,
i nie uwierzę w twoją zmianę.
Idziemy.
Dziadku.
I dobrze.
Tylko ułatwiłeś mi decyzję.
Dawno się nie widzieliśmy.
Tak...
Odkryli, że jestem pana informatorem.
Wyrzucili mnie za to.
Niefart.
Chodzi o to, że lord Go dzieli swój majątek
między rolników i służbę.
Przepracowałem tam 20 lat.
To niesprawiedliwe.
Dlatego
musi mi pan to sowicie wynagrodzić.
Po tym, jak Japończycy przeszukali dom lorda Go,
znalazłem to na podłodze w jego pokoju.
Wiesz co to?
Oczywiście.
To potwierdzenie wpłat na fundusz wojenny.
Za coś takiego można człowieka uznać za zdrajcę.
Bystry jesteś.
Jeśli komuś jeszcze powiedziałeś o kwicie,
to jest już bezwartościowy.
Nikomu nie mówiłem.
Z panem jako pierwszym rozmawiam.
Doskonale.
Wygląda na to, że on ciebie wyrzucił, a ja mam cię uciszyć.
Proszę?
Ktokolwiek to jest, od razu się go pozbądź.
Ktoś zadba o to, żeby nic nie powiedział.
Słyszałem
że za odpowiednią cenę zrobisz wszystko.
Nic więcej nie mogę zaoferować.
Proszę, chroń
Ae-sin.
Podobno nie chcesz upadku Joseon.
Ja też nie.
Błagam.
Zabij...
japońskiego pułkownika.
Dlaczego ja mam o nią dbać,
a on może kogoś zabić?
Człowiek, który będzie ją chronił za wszelką cenę.
I człowiek, który nie popełni przy tym żadnych błędów.
Oto różnica między tym,
który przeskoczy mur, i tym, który wybierze drzwi.
Dlaczego Japończyka,
a nie Lee Wan-ika?
Lee Wan-ik
może zginąć z rąk Joseończyka.
Ale jeśli Joseończyk
zabije japońskiego żołnierza,
to Japonia dostanie powód,
by zaatakować Joseon.
Dlatego
zostawiam to w twoich rękach, rękach Amerykanina.
Jest pan...
dla mnie okrutny.
Możesz mnie obwiniać, ile chcesz.
Staram się być jak kos,
który poszybuje nad tobą.
Ostatecznie
obu nas odsunął od pani Ae-sin.
Ze mnie zrobił opiekuna,
a z ciebie zabójcę.
Okrutny starzec.
Nie ma znaczenia, kto z tej trójki będzie cierpiał najbardziej.
Każdy z nas żył swoim życiem,
ale przeznaczony był nam jeden cel.
Kocham cię.
Więc, najdroższa,
uważaj na siebie.
W końcu i tak
żadne z nas
nie zazna szczęścia.
Ojcze.
Ojcze...
Ojcze?
Ojcze!
Trumnę chcę prostą,
a jedzenia nikomu nie żałujcie.
Czuwanie potrwa pięć dni
i przyjmijcie wszystkich gości i żałobników, bez względu na pochodzenie.
Wszyscy mi pomogli w życiu.
Lord Go...
- Panie. - Panie.
- Nie...
- Dlaczego nas opuściłeś? - Panie.
- Panie.
- Błagamy...
Dziadku...
Nie.
Dziadku, nie. Dziadku...
Pogrzeb to nie miejsce dla kobiety.
Nie może pani wyjść.
Nie takie są zasady.
Nie może pani wyjść.
Nie ciesz się.
Drzwi będą zamknięte
do jutra.
Dlaczego?
Bo wyszłabyś jeszcze dziś w nocy
i chwyciła za broń.
Nawet twój ojciec się tak nie zachowywał,
dlatego musiałaś
wdać się w matkę, której nie zdążyłem poznać.
To zdjęcie twoich rodziców.
Zatrzymaj je.
Naprawdę
mogę je zatrzymać?
W zamian proszę cię,
byś wybaczyła mi moje słowa.
Wolałabym umrzeć.
W takim razie...
umieraj.
Nie umieraj.
Żyj.
Musisz żyć, Ae-sin.
- Panie. - Z drogi.
ŻAŁOBA
To Jego Wysokość Cesarz.
Co on tutaj robi?
Nie tylko przyszedł,
ale jeszcze założył żałobne szaty.
Ś.P. GO SA-HONG
To żałosne...
żeby władca całego narodu zjawiał się na czuwaniu u jakiegoś starca
i w dodatku się przed nim kłaniał.
Co by powiedzieli za granicą?
Nie byłby to powód do drwin z Joseon?
Jak śmiesz?
Zwariował...
Co to miało znaczyć? Odbiło mu?
Z dniem obecnym
Lee Wan-ik traci swoje stanowisko.
Rozkaz cesarza.
Coś ty powiedział?
Dobrze. Rób, co chcesz.
Nie potrzebuję stanowiska w kraju, który zaraz upadnie.
Śmierdzący bydlaku.
Osobiście cię zabiję.
Tylko poczekaj.
No dalej.
Czekałem cały ten czas.
Kto wieść o wietrze i deszczu niesie
Ze wszech zakątków świata?
Tajfun morskie wzburzył fale
Iluż przyszło się w nich skąpać?
Z pustymi rękoma Na świecie krok stawiamy pierwszy
I takoż stąd odchodzimy
Jesteśmy tylko mierną człowieczą gromadą
Z prośbą o litość się uciekamy
- Ty sukinsynu żałosny! - Co on tutaj...
- Na niebiosa! - Litości!
Dom został zdemolowany,
a rodzina musiała uciekać.
Pani Ae-sun i pani Cho pojechały do rodziny w Namwon.
Pani Ae-sin...
PSTROLISTKA
...zniknęła tego dnia
i nikt nie wie, gdzie jest.
Pan ostatnio mało jada.
Martwi się tym, co spotkało rodzinę pani Ae-sin.
Czemu tak się tym przejmuje?
Nie musisz wiedzieć.
Po prostu bądź przy nim
i mu pomagaj.
Dobrze.
To twój brat, który pracuje w amerykańskiej placówce?
Tak, to on.
O czym rozmawialiście?
Wyglądało na poważną rozmowę.
Ten okropny człowiek, Lee Wan-ik,
zniszczył rodzinę pani Ae-sin
i przez niego umarł lord Go.
O tym rozmawialiśmy.
A ty, mimo młodego wieku,
też uważasz Lee Wan-ika za potwora?
Tak.
Wszyscy mu złorzeczą.
Niektórzy najchętniej by go zabili.
Rozumiem.
Wracaj do pracy.
Miło było cię poznać.
Dziękuję.
Chodź.
Do widzenia.
Dobrze wykonuje pan swoją pracę.
Nie sądziłem, że z takim spokojem pozbędzie się pan Go Sa-honga.
Dzięki panu uciszyliśmy Joseończyków.
Mówił pan, że wejdą nam w drogę.
Nauczyłem się tego od pana.
Geobukseon nie wyrządził żadnych szkód.
To wszystko wina Yi Sun-sina.
Właśnie nauczył mnie pan kolejnej rzeczy.
Wnuczka Go Sa-honga zniknęła.
Nikt nie wie, gdzie jest.
Mam coś, co do niej należy,
ale nie mogę jej tego oddać.
Myślałem nad tym i mam plan.
Przyjdzie na ceremonię 49. dnia.
Czyli jutro.
Jeśli pośle mi pan dobrą obstawę,
powinniśmy ją złapać.
A jeśli dopadniemy ją,
to dostaniemy wszystkich, włącznie z szefem Gwardii Królewskiej.
Wchodzę w to.
Skoro to mamy ustalone,
to może ja zajmę się drugą kwestią?
- Kim pan jest? - Nieważne.
Gdzie są piece?
Zaprowadź mnie tam.
Są po drugiej stronie rzeki.
Czemu pan do mnie celuje?
Wystarczy opłacić rejs.
Potrzebujemy łodzi.
Proszę za mną.
Tylko bez kombinowania. Wiosłuj.
Dlaczego przestałaś?
Sprawdzam prąd.
I wie pan co?
To najgłębszy punkt rzeki.
I co z tego?
Niech to.
Mogłem nie strzelać.
Powinienem był zapytać, dokąd ją zabrała.
Pospieszyłem się.
Wyciągnijcie ją. Może żyje.
Oczywiście. Sprawdźcie.
- Tak! - Rozkaz!
Co z ciałem?
Spalić?
Nie.
Nie dostałem odpowiedzi na pytanie.
Może powinienem
zapytać inaczej?
Zostańcie tutaj.
Idę do świątyni w Jemulpo.
Sprawy nie wyglądają dobrze.
Pójdziemy z panem.
Jeśli pójdziecie ze mną, będzie jeszcze gorzej.
Zostańcie.
Szefie.
- Szefie. - Szefie.
Tyle się nie widzieliśmy,
Sho Ishido.
Mój synu.
Co jest, do diabła?
- Kto to? - Rety!
Kto to, u licha?
Zdejmijcie ją!
Nie może jej tu powiesić.
Okropieństwo.
Historia Joseon usiana bezsilnością...
Tak dobitnie ją stąd widać.
Eugene.
Japończycy powiesili na ulicy ciało tutejszej kobiety.
Widziałem po drodze. Rozpoznałem jej twarz.
Wiem nawet, jak się nazywa.
Jumo.
Ciekaw byłem, kto dotrze tu pierwszy.
Eugene.
Jesteś pierwszy.
Ś.P. GO SA-HONG
Mogę jakoś pomóc?
Gdzie Go Ae-sin?
Czego chce?
Szuka kogoś, kogo nie powinien.
Uciekajcie na mój znak.
Co im powiedziałeś? Nie ruszać się!
Kogoś, kogo nie powinien szukać?
O kogo chodzi? O Ae-sin?
Same kłopoty przez nią mamy.
Chodźmy stąd, zanim wszystkich nas powybijają.
Szybko.
- Wujku! - Ruszać!
Panienko.
Uciekajcie!
Biegiem!
Uciekajcie!
Nic ci nie jest?
Nie, panienko!
Nie.
Nie!
Wstawaj.
No dalej, wstawaj.
Hui-seong!
Napisy: Adam Sikorski